Akademik / MKC 523 / Hafta 8 / 8.1

Hafta 8 · Ders 8.1 · ~70 dk

Cauchy, birinci ve ikinci Piola–Kirchhoff gerilmeleri

Büyük deformasyonda kuvveti hangi alana böldüğümüz ve kuvveti hangi konfigürasyonda ölçtüğümüz önemlidir. Bu derste üç gerilme ölçütünü, aralarındaki dönüşümleri ve iki konfigürasyondaki denge denklemlerini kuruyoruz.

Bu derste öğrenecekleriniz

  • Cauchy, birinci ve ikinci Piola–Kirchhoff gerilmelerini hangi kuvvetin hangi alana bölündüğüyle tanımlamak
  • Nanson bağıntısını kullanarak σ, P ve S arasında dönüşüm yapmak
  • Hangi gerilmenin simetrik olduğunu ve hangi şekil değiştirme ölçütüyle enerji eşleniği olduğunu söylemek
  • Referans ve güncel konfigürasyondaki denge denklemlerini yazmak; küçük deformasyonda üç ölçütün çakıştığını göstermek
Hafta
8 — Birinci ve ikinci Piola–Kirchhoff gerilmeleri
Süre
~70 dk okuma ve çalışma
İzlence
ÖÇ 3 — Küçük ve büyük deformasyon teorileri
Sınav
2026 final 1. soru (d) şıkkı (ikinci Piola–Kirchhoff gerilmesi) Örnek 8.1-2'de çözülüyor.

1. Neden öğreniyoruz?

Neden öğreniyoruz?

Kauçuk numunede hangi gerilme?

Kesiti 30 mm² olan bir kauçuk şerit 45 N ile çekildiğinde boyu 1,5 katına çıkıyor ve kesiti 20 mm²'ye iniyor. "Gerilme" 1,5 MPa mı (kuvvet/ilk alan), 2,25 MPa mı (kuvvet/güncel alan)? İkisi de doğrudur; farklı soruların cevabıdır. Doğrusal olmayan sonlu eleman programları çoğu zaman bünye denklemini ikinci Piola–Kirchhoff gerilmesiyle kurar, sonuçları ise Cauchy gerilmesiyle raporlar. Bu dönüşümleri bilmeyen kullanıcı aynı analizin iki farklı "gerilme"sini karşılaştırabilir.

2. Ön bilgiler

Ön bilgi
  • Ders 1.1: $\mathbf t=\boldsymbol\sigma\mathbf n$, $\sigma_{ij,j}+b_i=0$, $\boldsymbol\sigma=\boldsymbol\sigma^{\T}$.
  • Ders 7.1: $\mathbf F$, $J=\det\mathbf F$, $\mathbf E=\tfrac12(\mathbf F^{\T}\mathbf F-\mathbf I)$ ve Nanson bağıntısı $\mathbf n\,\dd a=J\mathbf F^{-\T}\mathbf N\,\dd A$.
  • Ders 7.2: deformasyon hızı $\mathbf D$, $\dot{\mathbf E}=\mathbf F^{\T}\mathbf D\mathbf F$.

3. Hangi kuvvet, hangi alana?

Güncel konfigürasyonda normali $\mathbf n$, alanı $\dd a$ olan bir yüzey elemanına $\dd\mathbf f$ kuvveti etkisin. Aynı malzeme yüzeyi referansta $\mathbf N\,\dd A$'dır (Şekil 1). Üç seçenek vardır:

\begin{equation}\label{eq:tanim} \dd\mathbf f=\boldsymbol\sigma\,\mathbf n\,\dd a\quad(\text{Cauchy}),\qquad \dd\mathbf f=\mathbf P\,\mathbf N\,\dd A\quad(\text{1. PK}),\qquad \mathbf F^{-1}\dd\mathbf f=\mathbf S\,\mathbf N\,\dd A\quad(\text{2. PK}). \end{equation}
Solda referans konfigürasyondaki kare parçanın sağ yüzünde dA alanı ve normali N; buradan kesikli turuncu df ve mor F üssü eksi bir df okları çıkıyor. Sağda güncel konfigürasyondaki eğik paralelkenarın yüzünde da alanı, normal n ve df = sigma n da kuvveti. Üstte F oku ve Nanson bağıntısı. dA N df (→ P) F−1df (→ S) referans konfigürasyon da n df = σn da güncel konfigürasyon F, n da = J F−TN dA σ: güncel kuvvet / güncel alan · P: güncel kuvvet / referans alan S: geri çekilmiş kuvvet F⁻¹df / referans alan
Şekil 1. Aynı malzeme yüzeyi iki konfigürasyonda. $\boldsymbol\sigma$ güncel kuvveti güncel alana, $\mathbf P$ güncel kuvveti referans alana, $\mathbf S$ referansa geri çekilmiş kuvveti ($\mathbf F^{-1}\dd\mathbf f$) referans alana böler.

Cauchy gerilmesi $\boldsymbol\sigma$ "gerçek" gerilmedir: Ders 1.1'deki tansörün aynısıdır, yalnız artık güncel konfigürasyonda tanımlı olduğunu açıkça söylüyoruz. Nanson bağıntısını $\boldsymbol\sigma\mathbf n\,\dd a=\mathbf P\mathbf N\,\dd A$ eşitliğine koyunca dönüşümler çıkar:

\begin{equation}\label{eq:donusum} \mathbf P=J\,\boldsymbol\sigma\,\mathbf F^{-\T},\qquad \mathbf S=\mathbf F^{-1}\mathbf P=J\,\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\,\mathbf F^{-\T},\qquad \boldsymbol\sigma=J^{-1}\mathbf F\,\mathbf S\,\mathbf F^{\T}=J^{-1}\mathbf P\,\mathbf F^{\T}. \end{equation}
Bu bölümde ilk kez geçen terimler · Tüm sözlük
TürkçeİngilizceSembolBirimAnlamı
Birinci Piola–Kirchhoff (nominal) gerilmesifirst Piola–Kirchhoff (nominal) stress$\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$PaGüncel kuvvetin referans alana oranı: $\dd\mathbf f=\mathbf P\mathbf N\,\dd A$. İki noktalı tansördür ve genelde simetrik değildir; tek eksende mühendislik gerilmesine karşılık gelir.
İkinci Piola–Kirchhoff gerilmesisecond Piola–Kirchhoff stress$\mathbf S=\mathbf F^{-1}\mathbf P=J\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$PaReferans konfigürasyona geri çekilmiş kuvvetin ($\mathbf F^{-1}\dd\mathbf f$) referans alana oranı; simetriktir ve Green–Lagrange $\mathbf E$ ile enerji eşleniğidir.
Kirchhoff gerilmesiKirchhoff stress$\boldsymbol\tau=J\boldsymbol\sigma$PaCauchy gerilmesinin hacim oranıyla ölçeklenmiş hali; $\boldsymbol\tau=\mathbf F\mathbf S\mathbf F^{\T}$. Sıkışmaz malzemede Cauchy gerilmesine eşittir.

Tek eksende anlamları açıktır (Şekil 2). Sıkışmaz bir çubuk $\lambda$ kat uzarsa kesit $A_0/\lambda$ olur ve

$$ \sigma=\frac{f}{a}=\frac{\lambda f}{A_0},\qquad P=\frac{f}{A_0}\ (\text{mühendislik gerilmesi}),\qquad S=\frac{f}{\lambda A_0}=\frac{\sigma}{\lambda^2}. $$
Üstte kesikli çizilmiş referans çubuk L sıfır uzunluğunda ve A sıfır kesitinde; altta duvardan aynı uzunluğun 1,5 katına uzamış, daha ince güncel çubuk ve ucunda f kuvveti. Altta sigma = lambda f / A sıfır, P = f / A sıfır, S = f / (lambda A sıfır) bağıntıları. L₀, kesit A₀ l = λL₀, kesit a = A₀/λ f referans güncel (λ = 1,5) σ = f/a = λ f/A₀, P = f/A₀, S = f/(λA₀) (sıkışmaz malzeme, J = 1) σ = λP = λ²S
Şekil 2. Tek eksenli çekmede üç gerilme. $P$ deney makinesinin okuduğu mühendislik gerilmesidir; $\sigma$ gerçek gerilme; $S$'nin doğrudan fiziksel karşılığı yoktur ama $E=\tfrac12(\lambda^2-1)$ ile çarpımı doğru enerjiyi verir.

4. Simetri ve enerji eşlenikleri

Açısal momentum dengesi $\boldsymbol\sigma=\boldsymbol\sigma^{\T}$ verir (Ders 1.1). \eqref{eq:donusum}'dan $\mathbf S=J\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$ de simetriktir. $\mathbf P$ ise genelde simetrik değildir: bir indisi güncel konfigürasyona (kuvvet doğrultusu), ötekisi referansa (alan normali) aittir; bu yüzden "iki noktalı tansör" denir. Simetri koşulu $\mathbf P\mathbf F^{\T}=\mathbf F\mathbf P^{\T}$ biçimine dönüşür.

Bir gerilme ölçütünü hangi şekil değiştirme ölçütüyle eşleştireceğimizi iç güç belirler. Referans hacim başına:

\begin{equation}\label{eq:es} J\,\boldsymbol\sigma:\mathbf D=\mathbf P:\dot{\mathbf F}=\mathbf S:\dot{\mathbf E}. \end{equation}

Yani $\boldsymbol\sigma$ ile $\mathbf D$, $\mathbf P$ ile $\mathbf F$, $\mathbf S$ ile $\mathbf E$ enerji eşleniğidir. Bünye denklemi bu çiftlerden biriyle yazılır; en yaygını $\mathbf S$–$\mathbf E$ çiftidir, çünkü ikisi de simetrik ve rijit dönmeden bağımsızdır.

Bu bölümde ilk kez geçen terimler · Tüm sözlük
TürkçeİngilizceSembolBirimAnlamı
Enerji (iş) eşleniğiwork-conjugate pair$\boldsymbol\sigma\!:\!\mathbf D,\ \mathbf P\!:\!\dot{\mathbf F},\ \mathbf S\!:\!\dot{\mathbf E}$W/m³Çarpımı aynı iç güç yoğunluğunu veren gerilme–şekil değiştirme hızı çifti; referans hacim başına $J\boldsymbol\sigma:\mathbf D=\mathbf P:\dot{\mathbf F}=\mathbf S:\dot{\mathbf E}$.

Rijit dönme (Şekil 3): gerilmeli bir çubuğu şekil değiştirmeden $\theta$ kadar döndürürsek $\mathbf F=\mathbf R$, $J=1$; $\mathbf S$ malzemeyle birlikte "döner" ve değişmez, $\boldsymbol\sigma=\mathbf R\mathbf S\mathbf R^{\T}$ ise sabit eksen takımında yeni bileşenler alır. Bünye denklemini $\mathbf S$–$\mathbf E$ ile kurmak bu yüzden dönmeden etkilenmez.

Solda yatay çubuk iki ucundan eksenel çekiliyor, referansta yalnız S11 = s. Sağda aynı çubuk 35 derece rijit döndürülmüş, çekme okları çubukla birlikte dönmüş; altta S değişmez, sigma = R S R üssü T bağıntısı ve sigma 11 = s cos kare theta, sigma 12 = s sin theta cos theta. X1 X2 referans: yalnız S₁₁ = s θ x1 x2 rijit dönme θ = 35° (U = I, J = 1) S değişmez; σ = R S RT: σ11 = s cos²θ, σ12 = s sin θ cos θ
Şekil 3. Rijit dönmede $\mathbf S$ değişmez, Cauchy gerilmesinin sabit eksenlerdeki bileşenleri değişir.

5. Denge denklemleri ve küçük deformasyon

Denge güncel konfigürasyonda Ders 1.1'deki gibi yazılır; referansta ise $\mathbf P$ ile. Kuvvetlerin toplamı aynı olduğundan ($\rho\,\dd v=\rho_0\,\dd V$, $\rho_0=J\rho$):

\begin{equation}\label{eq:denge} \frac{\partial\sigma_{ij}}{\partial x_j}+\rho\,b_i=0\ \ (\text{güncel}),\qquad \frac{\partial P_{iJ}}{\partial X_J}+\rho_0\,b_i=0\ \ (\text{referans}),\qquad \mathbf P\mathbf N=\bar{\mathbf T}\ \ (\text{yüzeyde}). \end{equation}

$\bar{\mathbf T}$ referans alan başına yüzey kuvvetidir. Referans biçimin avantajı, türevlerin ve sınırların bilinen geometride alınmasıdır; güncel biçim henüz bilinmeyen deforme geometride yazılır.

Sonuç

Küçük deformasyonda üç gerilme çakışır

$\mathbf F=\mathbf I+\mathbf H$, $|H_{ij}|\ll1$ ise $J\approx1$, $\mathbf F^{-1}\approx\mathbf I$ ve $\boldsymbol\sigma\approx\mathbf P\approx\mathbf S$; fark $|\mathbf H|\,|\boldsymbol\sigma|$ mertebesindedir. İki denge denklemi de klasik $\sigma_{ij,j}+b_i=0$'a iner. Bu çakışma küçük dönme de ister: yalnız şekil değiştirme küçük, dönme büyükse $\mathbf S\approx\mathbf R^{\T}\boldsymbol\sigma\mathbf R$ olur.

6. Çözümlü örnekler

Örnek 8.1-1Temel

Kauçuk şeritte üç gerilme

Verilenler

Kesiti $A_0=30$ mm² kauçuk şerit, $f=45$ N ile $\lambda=1{,}5$ kat uzuyor; malzeme sıkışmaz ($J=1$).

İstenenler

$\sigma$, $P$, $S$ ve $E_{11}$; $S\,E_{11}$ ile $P(\lambda-1)$ değerlerini karşılaştırın.

Model ve kabuller

Homojen tek eksenli durum: $\mathbf F=\operatorname{diag}(\lambda,\lambda^{-1/2},\lambda^{-1/2})$, yalnız $\sigma_{11}\ne0$.

Çözüm

$P_{11}=J\sigma_{11}(F^{-\T})_{11}=\sigma/\lambda$ ve $P=f/A_0=45/30=1{,}50$ MPa ⇒ $\sigma=\lambda P=2{,}25$ MPa, $S=P/\lambda=1{,}00$ MPa. Kontrol: güncel kesit $a=30/1{,}5=20$ mm², $f/a=2{,}25$ MPa ✓.

$E_{11}=\tfrac12(2{,}25-1)=0{,}625$. $S\,E_{11}=0{,}625$ MPa, $P(\lambda-1)=0{,}75$ MPa.

Birim kontrolü

N/mm² = MPa. $S$, $P$, $\sigma$ aynı birimdedir; oranları yalnız $\lambda$'ya bağlıdır.

Fiziksel yorum

Son iki çarpım eşit değildir, çünkü eşleniklik çarpımlar için değil hızlar için geçerlidir (\eqref{eq:es}): $S\,\dot E=S\lambda\dot\lambda=P\dot\lambda$ ✓. Bir yükleme boyunca yapılan iş $\int P\,\dd\lambda=\int S\,\dd E$'dir; $S$ ve $P$ sabit değilse son değerlerin çarpımı işi vermez.

Örnek 8.1-2Çıkmış soru

2026 finali, 1. soru (d): ikinci Piola–Kirchhoff gerilmesi

Verilenler

Hareket $x_1=2X_1+X_2$, $x_2=X_2$, $x_3=0{,}5X_3$ (Örnek 7.1-2) ve $\boldsymbol\sigma=\begin{bmatrix}80&20&0\\20&40&0\\0&0&10\end{bmatrix}$ MPa.

İstenenler

İkinci Piola–Kirchhoff gerilmesi $\mathbf S$; ara adım olarak $\mathbf P$.

Model ve kabuller

\eqref{eq:donusum}. $J=1$ (Örnek 7.1-2). Sayılar SymPy ile tam olarak hesaplandı.

Çözüm

$$ \mathbf F=\begin{bmatrix}2&1&0\\0&1&0\\0&0&0{,}5\end{bmatrix},\qquad \mathbf F^{-1}=\begin{bmatrix}0{,}5&-0{,}5&0\\0&1&0\\0&0&2\end{bmatrix},\qquad \mathbf F^{-\T}=\begin{bmatrix}0{,}5&0&0\\-0{,}5&1&0\\0&0&2\end{bmatrix}. $$

1. PK: $\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$. Örneğin $P_{11}=80(0{,}5)+20(-0{,}5)=30$, $P_{12}=20(1)=20$, $P_{21}=20(0{,}5)+40(-0{,}5)=-10$:

$$ \mathbf P=\begin{bmatrix}30&20&0\\-10&40&0\\0&0&20\end{bmatrix}\ \text{MPa}\quad(\text{simetrik değil}). $$

2. PK: $\mathbf S=\mathbf F^{-1}\mathbf P$. İlk satır: $0{,}5(30,20,0)-0{,}5(-10,40,0)=(20,-10,0)$:

$$ \mathbf S=\begin{bmatrix}20&-10&0\\-10&40&0\\0&0&40\end{bmatrix}\ \text{MPa}. $$

Kontrol: $\mathbf S$ simetrik ✓; $\mathbf P\mathbf F^{\T}=\boldsymbol\sigma$ ✓; $J^{-1}\mathbf F\mathbf S\mathbf F^{\T}=\boldsymbol\sigma$ ✓.

Birim kontrolü

$\mathbf F$ boyutsuz olduğundan $\mathbf P$ ve $\mathbf S$ de MPa'dır.

Fiziksel yorum

Fiziksel okuma (Şekil 4): referansta $X_1=\text{sabit}$ yüzünün ($\mathbf N=\mathbf e_1$) birim alanına $\mathbf P\mathbf N=(30;\ -10;\ 0)$ MPa kuvvet düşer. Bu yüz güncelde eğilmiş ve alanı $0{,}707\,\dd A$'ya inmiştir; gerçek gerilme vektörü $\boldsymbol\sigma\mathbf n=(42{,}4;\ -14{,}1)$ MPa'dır. $S_{33}=40$ MPa, $\sigma_{33}=10$ MPa'nın 4 katıdır: kalınlık yarıya inince ($F_{33}=0{,}5$) $S_{33}=\sigma_{33}/F_{33}^2$. Deformasyon büyük olduğu için üç ölçüt birbirinden çok farklıdır.

x1-x2 düzleminde kesikli birim kare ve deforme olmuş mavi paralelkenar. Sağ eğik yüzün ortasından turuncu P N1 = (30; −10) oku ve yeşil normal n; üst yüzün ortasından turuncu P N2 = (20; 40) oku. Sağ üstte yüzlerin güncel alan oranları ve Cauchy gerilme vektörleri. x1 x2 P N1 = (30; −10) P N2 = (20; 40) n Final S1: x₁ = 2X₁ + X₂, x₂ = X₂, x₃ = 0,5X₃ turuncu: referans alan başına kuvvet P N [MPa] bc yüzü: da = 0,707 dA, t = σ n = (42,4; −14,1) MPa dc yüzü: da = dA, t = (20; 40) MPa
Şekil 4. Final S1: deforme elemanın yüzlerinde referans alan başına kuvvet $\mathbf P\mathbf N$ (MPa). Eğik yüzün güncel alanı $\dd a=0{,}707\,\dd A$ olduğundan Cauchy gerilme vektörü $\sqrt2$ kat büyüktür.

7. Sık yapılan hatalar

Karıştırılan kavramlar
HataDoğrusu
$\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-1}$ yazmak$\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$ (Nanson'daki $\mathbf F^{-\T}$). Bazı kitaplar "nominal gerilme"yi $\mathbf P^{\T}$ olarak tanımlar.
$\mathbf P$'yi simetrik sanmakYalnız $\boldsymbol\sigma$ ve $\mathbf S$ simetriktir; simetri koşulu $\mathbf P\mathbf F^{\T}=\mathbf F\mathbf P^{\T}$.
$\mathbf S$ ile $\boldsymbol\varepsilon$ ya da $\boldsymbol\sigma$ ile $\mathbf E$ eşleştirmekEşlenik çiftler: $(\boldsymbol\sigma,\mathbf D)$, $(\mathbf P,\mathbf F)$, $(\mathbf S,\mathbf E)$.
$J$'yi unutmakHacim değişiyorsa $\mathbf S=J\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$; $J=1$ yalnız sıkışmaz malzemede.

8. Alıştırmalar

Alıştırma 8.1-1KolayKavramsalDeney makinesi hangisini okur?

Çekme deneyinde yük hücresinin kuvveti $f$, numunenin ilk kesiti $A_0$'dır. $f/A_0$ hangi gerilme ölçütüdür? Gerçek gerilmeyi bulmak için neye ihtiyaç vardır?

İpucu

Kuvvet güncel, alan referans.

Çözüm

$f/A_0=P_{11}$, birinci Piola–Kirchhoff (mühendislik) gerilmesi. Gerçek gerilme $\sigma=f/a$ için güncel kesit gerekir; ölçülmezse sıkışmazlık varsayımıyla $a=A_0/\lambda$ alınır (Ders 7.2, Örnek 7.2-2).

Alıştırma 8.1-2OrtaSayısalBasit kaymada kuvvetler

Elastomer bir mesnet basit kaymada: $\mathbf F=\begin{bmatrix}1&\gamma\\0&1\end{bmatrix}$, $\gamma=0{,}6$. Neo-Hooke malzemede ($\mu=0{,}8$ MPa) gerilme $\boldsymbol\sigma=\mu\begin{bmatrix}\gamma^2&\gamma\\\gamma&0\end{bmatrix}$ (düzlem içi). $\mathbf P$ ve $\mathbf S$'yi bulun; $200\times200$ mm üst levhaya gereken yatay kuvvet nedir?

İpucu

$J=1$, $\mathbf F^{-\T}=\begin{bmatrix}1&0\\-\gamma&1\end{bmatrix}$. Üst yüz $\mathbf N=\mathbf e_2$.

Çözüm

$\mathbf P=\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}=\mu\begin{bmatrix}0&\gamma\\\gamma&0\end{bmatrix}$, $\mathbf S=\mathbf F^{-1}\mathbf P=\mu\begin{bmatrix}-\gamma^2&\gamma\\\gamma&0\end{bmatrix}$. Üst yüz: $\mathbf P\mathbf e_2=(\mu\gamma,0)=(0{,}48;\ 0)$ MPa ⇒ $V=0{,}48\cdot40\,000=19{,}2$ kN. Yatay kuvvet doğrusal teoriyle aynı ($G\gamma A$) çıkar; büyük deformasyonun izi normal gerilmelerdedir: $\sigma_{11}=\mu\gamma^2=0{,}29$ MPa (Poynting etkisi), doğrusal teoride sıfır.

Alıştırma 8.1-3OrtaTüretmeNanson'dan P'ye

$\boldsymbol\sigma\mathbf n\,\dd a=\mathbf P\mathbf N\,\dd A$ eşitliği ve Nanson bağıntısından $\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$ olduğunu gösterin. Sonra $\mathbf S=\mathbf F^{-1}\mathbf P$'nin simetrik olduğunu kanıtlayın.

İpucu

$\mathbf n\,\dd a$ yerine $J\mathbf F^{-\T}\mathbf N\,\dd A$ koyun; eşitlik her $\mathbf N$ için geçerli olmalı.

Çözüm

$\boldsymbol\sigma(J\mathbf F^{-\T}\mathbf N\,\dd A)=\mathbf P\mathbf N\,\dd A$ her $\mathbf N$ için ⇒ $\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$. $\mathbf S=J\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$; $\mathbf S^{\T}=J(\mathbf F^{-\T})^{\T}\boldsymbol\sigma^{\T}(\mathbf F^{-1})^{\T}=J\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}=\mathbf S$, çünkü $\boldsymbol\sigma^{\T}=\boldsymbol\sigma$.

Alıştırma 8.1-4ZorSayısalDönmüş çubuk

$S_{11}=100$ MPa (diğerleri sıfır) taşıyan çubuk, şekil değiştirmeden $30^\circ$ döndürülüyor. Cauchy gerilmesinin sabit $x_1x_2$ eksenlerindeki bileşenlerini bulun. Küçük deformasyon kabulüyle "$\boldsymbol\sigma=\mathbf S$" denseydi hata ne olurdu?

İpucu

$\mathbf F=\mathbf R$, $J=1$, $\boldsymbol\sigma=\mathbf R\mathbf S\mathbf R^{\T}$.

Çözüm

$\sigma_{11}=100\cos^230^\circ=75$, $\sigma_{22}=100\sin^230^\circ=25$, $\sigma_{12}=100\sin30^\circ\cos30^\circ=43{,}3$ MPa. "$\boldsymbol\sigma=\mathbf S$" denseydi $\sigma_{11}=100$, $\sigma_{12}=0$ yazılırdı: gerilme doğrultusu çubukla birlikte dönmezdi. Şekil değiştirme sıfır olduğu hâlde ölçütler farklıdır; çakışma için küçük dönme de gerekir.

9. Özet

Özet
  • $\dd\mathbf f=\boldsymbol\sigma\mathbf n\,\dd a=\mathbf P\mathbf N\,\dd A$, $\mathbf F^{-1}\dd\mathbf f=\mathbf S\mathbf N\,\dd A$.
  • $\mathbf P=J\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$, $\mathbf S=\mathbf F^{-1}\mathbf P=J\mathbf F^{-1}\boldsymbol\sigma\mathbf F^{-\T}$, $\boldsymbol\sigma=J^{-1}\mathbf F\mathbf S\mathbf F^{\T}$.
  • $\boldsymbol\sigma$ ve $\mathbf S$ simetrik, $\mathbf P$ değil. Eşlenik çiftler $(\boldsymbol\sigma,\mathbf D)$, $(\mathbf P,\mathbf F)$, $(\mathbf S,\mathbf E)$.
  • Denge: $\operatorname{div}_{\mathbf x}\boldsymbol\sigma+\rho\mathbf b=\mathbf 0$ ya da $\operatorname{Div}_{\mathbf X}\mathbf P+\rho_0\mathbf b=\mathbf 0$; küçük deformasyon ve küçük dönmede üçü çakışır.

Sıradaki ders bu kinematiği bir yapı elemanına uyguluyor: şekil değiştirmesi küçük ama dönmesi büyük olan kiriş — kirişlerin büyük deformasyonu.

10. Kaynaklar

  • J. N. Reddy, An Introduction to Continuum Mechanics, Cambridge University Press — Gerilme ölçütleri bölümü (Cauchy, birinci ve ikinci Piola–Kirchhoff gerilmeleri).
  • G. A. Holzapfel, Nonlinear Solid Mechanics: A Continuum Approach for Engineering, Wiley, 2000 — Gerilme kavramı ve denge ilkeleri bölümleri.
  • A. F. Bower, Applied Mechanics of Solids, CRC Press, 2009 — Bölüm 2, kinetik bağıntılar ve gerilme ölçütleri.
  • L. E. Malvern, Introduction to the Mechanics of a Continuous Medium, Prentice-Hall, 1969 — Gerilme bölümü ve genel ilkeler (Piola–Kirchhoff gerilmeleri).

Metin, örnekler ve şekiller bu kaynaklardaki konular çalışılarak özgün olarak yazılmıştır; kaynak metni, şekli ya da problemi kopyalanmamıştır. Tüm kaynaklar: toplu kaynakça.